Een overleg met 13 stoelen
Bij mijn nieuwe opdrachtgever help ik bij het oprichten van een ondernemingsraad. De organisatie telt meer dan 600 medewerkers. Volgens de wet betekent dat: dertien OR-leden.
Een overleg met 13 stoelen
Toen ik dit vertelde, schrok mijn opdrachtgever.
“Dertien mensen in รฉรฉn overleg? Dat werkt toch nooit.”
En eerlijk gezegd: helemaal mee eens.
๐๐ฒ ๐๐ฒ๐ ๐๐ฒ๐ด๐ โ๐ด๐ฟ๐ผ๐ผ๐โ, ๐ฑ๐ฒ ๐ฝ๐ฟ๐ฎ๐ธ๐๐ถ๐ท๐ธ ๐๐ฟ๐ฎ๐ฎ๐ด๐ โ๐ธ๐น๐ฒ๐ถ๐ปโ
De wet wil dat iedereen vertegenwoordigd is in de OR. Logisch. Maar dertien mensen aan tafel? Dan wordt elk overleg een mini-parlement. Erg stroperig en veel organisatie. Daarnaast is het ook kostbaar, denk aan zoโn โฌ70.000 per jaar qua tijdsinvestering.
Het is alsof je een schilderij gaat maken met dertien schilders. Voor er een streep gezet is, ben je al twee dagen verder om te bepalen welke stijl, welke kleur, wie doet wat…
๐ฃ๐ฎ๐ฟ๐ฎ๐ฑ๐ผ๐ : ๐ฟ๐ฒ๐ฝ๐ฟ๐ฒ๐๐ฒ๐ป๐๐ฎ๐๐ถ๐ฒ ๐๐. ๐ฒ๐ณ๐ณ๐ฒ๐ฐ๐๐ถ๐๐ถ๐๐ฒ๐ถ๐
Dit is een klassiek voorbeeld van een paradox op het werk.
Twee goede dingen โ inspraak en slagkracht โ die elkaar in de weg zitten.
Enkele collega’s schreven het boek โHuman Capital: Chefsacheโ over o.a. paradoxaal denken in organisaties. En dat inspireerde me om er eens anders naar te kijken.
Wat ik hier leerde: je moet niet meteen kiezen waar je zit in de paradox.
Eerst de spanning zichtbaar maken. Dan zoeken naar een slimme middenweg. En eerlijk gezegd, ik heb hem hier nog niet gevonden.
Geef jij spanningen bij paradoxen genoeg ruimte?
Ik geloof: dรกรกr zit de echte winst.
๐๐ช๐ข๐๐ฃ ๐พ๐๐ฅ๐๐ฉ๐๐ก: ๐พ๐๐๐๐จ๐๐๐๐
Inspiratie: https://lnkd.in/eWBpa48k
Waar: https://lnkd.in/eATJ_cbr
De auteur